Wędką pisane - o mnie
Trudno jest złowić dużą rybę, jeszcze trudniej jest ją wypuścić, jednak najtrudniej jest się tym nie pochwalić...
Wędką pisane
Pamiętam... Urodzony nad Drwęcą
Więcej… Dodaj komentarz
|
|
|
Home Wędką pisane - o mnie
Wędką pisane - o mnie
Mam to szczęście, że spora część mojej rodziny to wędkarze, na dodatek przyszedłem na świat w "pięknych okolicznościach przyrody" - w dolinie Drwęcy, w otoczeniu cudownych jezior i kojącym szmerem rzeki Wel, gdzieś za miedzą. Sam nie wiem, która z tych okoliczności przyczyniła się bardziej do rozwinięcia moich zainteresowań. Skłamałbym próbując powiedzieć, że od dziecka interesowało mnie wyłącznie wędkowanie, że było moim hobby, które sobie wybrałem. Jak większość moich rówieśników przejawiałem raczej zdolności techniczne - majsterkowałem, budowałem różne konstrukcje z drewna i wszelkich dostępnych materiałów. Fascynowały mnie skomplikowane mechanizmy i każda dostępna literatura techniczna. Pamiętam, że pierwszymi książkami, jakie udało mi się przeczytać była Encyklopedia Powszechna i Poradnik dla mechaników. A gdzie w tym wszystkim wędkarstwo? Cóż ... wędkarstwo otaczało mnie zewsząd, w domu od zawsze stały wędki, na piecu gotował się groch, a szafki pełne były numerów Wiadomości Wędkarskich. Wystarczyło wyjść na ulicę, by spotkać co najmniej dwóch wędkarzy wędrujących nad Drwęcę.
Spotykam się z wędkarzami różnych stanów, o wielorakich poglądach i subiektywnym pojmowaniu naszego hobby. Każdy ma swoje metody, każdy stara się przekonać innych, że jego sposób jest najlepszy. Również samo podejście do wędkarstwa może stanowić czyjąś życiową ideę. Są łowcy, spędzający każdą wolną chwilę na tropieniu okazów, są tacy co wypuszczają każdą złowioną rybę w imię zasady "Złów i wypuść", wielu po prostu łowi dla odpoczynku i relaksu, albo też przelicza oddane składki na kilogramy złowionych ryb. Do refleksji skłoniły mnie rozmowy z kolegami, o tym "jak to drzewiej bywało" i pewne zdanie wyrwane z kontekstu artykułu w czasopiśmie wędkarski , którego nie mogę teraz zacytować dosłownie, ale jego sens brzmiał mniej więcej tak: dzisiaj niewielu wędkarzy trudni się wykładaniem karmy dla ryb... Moją uwagę zwróciło słowo "trudni" - tak, pamiętam...Kiedy jako małolat kształtowałem nad wodą swą dzisiejszą osobowość, często widywałem ludzi dosłownie "trudniących się" karmieniem ryb.